W poprzednim odcinku...
Gdy dowiedział się pan, że romulańskie słońce wybuchnie,
odszedł pan z Enterprise, by dowodzić armadą ratunkową.
Misja, która miała na celu przesiedlenie 900 milionów Romulan
na planety poza zasięgiem wybuchu supernowej.
Decyzja, by odwołać akcję ratunkową
i porzucić ludzi, których przyrzekaliśmy chronić,
była nie tylko haniebna. To była zbrodnia!
Córka mężczyzny, którego śmierć opłakuję od dwóch dekad,
przychodzi do mnie po pomoc.
Zostaje zamordowana na moich oczach przez romulańskich agentów,
którzy będą próbowali znaleźć i zniszczyć jej siostrę bliźniaczkę.
Muszę znaleźć Bruce’a Maddoxa.
Znalazłam Maddoxa.
Bruce Maddox jest na Freecloud. I gdy tam dotrzemy, jesteś sam.
Dlaczego chcesz lecieć na Freecloud?
Znamy się?
Agnes Jurati.
Doktor Jurati jest ekspertką do spraw androidów.
Nazywam się Soji.
Pracuję z Hugh przy projekcie przywrócenia.
Wiem, kim jesteś. Jesteś Seb-Cheneb. Jesteś Niszczycielką!
PLANETA VASHTI, KWADRANT BETA
ROMULAŃSKIE CENTRUM RELOKACYJNE, 14 LAT TEMU
Biegnij, siostrochłopcze!
Spadaj!
Dzień dobry. Miło was znowu widzieć.
Wiem, że się martwicie,
ale Federacja i Gwiezdna Flota są tu, żeby wam pomóc.
Macie moje słowo.
Idzie!
Witajcie, siostry.
Pokaż się.
Nie mogłeś przestać gadać o admirale,
a teraz nie potrafisz nic powiedzieć?
Co mi przywiozłeś?
Co ci przywiozłem? Zobaczmy.
Trzech muszkieterów autorstwa Aleksandra Dumasa.
Miłego czytania.
Wprowadzasz admirała w zakłopotanie.
Nie lubi okazywania emocji i nie przepada za dziećmi.
Ani trochę.
Kiedyś przywyknę do Drogi Absolutnej Szczerości.
Czemu nie lubisz dzieci?
Bo mają żądania,
rozpraszają i przeszkadzają w obowiązkach i przyjemnościach.
Uraziłeś moje uczucia.
Myślałem, że mnie lubisz.
Zgadza się.
Bardzo cię lubię.
Siostry ze Stacji Południowo-wschodniej mówią, że poszło dobrze.
Dziesięć tysięcy nowych uchodźców. Ich pomoc była nieoceniona.
Federacja ma dług wobec Qowat Milat.
Jak długo zostaniesz?
Jak zawsze nasz dom i nasze serca są dla pana otwarte.
Przeczytamy książkę?
Oczywiście.
Ale za trzy dni muszę być na Stacji Centralnej po kolejny konwój.
Bo ostatnio obiecałeś...
Obietnica to więzienie, Elnorze.
Nie bądź kolejnym więźniącym.
To mi przypomina, Zani, że ostatnio obiecałem ci,
że spróbuję znaleźć trochę słodkiego hanifaku.
Ale kompletnie zapomniałem, że obietnice to więzienie, więc...
Nie jest łatwo być jedynym chłopcem w domu pełnym kobiet.
Czasem pewnie czuje się samotny.
Tak. Kochamy go, ale jego miejsce nie jest wśród nas.
Rozumiem.
To dobrze, że go przyjęłyście.
Znajdę mu odpowiedniejsze miejsce. Wkrótce.
En garde!
„D’Artagnan, zaś w braku doświadczenia, posiadał głęboką teorię,
i przeto jeszcze zwinniej się sprawiał.
Jussac, chcąc raz już skończyć,
wymierzył od dołu straszny cios przeciwnikowi;
- ten natychmiast się zasłonił...”. - Jak się zasłonił?
Jutro ci pokażę.
„I w chwili, gdy Jussac prostował się,
przemknął pod szpadą jego jak wąż
i na wylot go przebił.
Jussac runął jak kłoda.
Wtedy d’Artagnan wzrokiem szybkim i niespokojnym objął pole walki”.
Jestem zajęty, Raffi.
Jak to „androidy zaatakowały Marsa”?
Co to oznacza dla naszej misji? Będzie kontynuowana?
Oczywiście. Musi być.
Powiedz Elnorowi, że przepraszam, że nie dokończyliśmy lekcji, ale...
Niedługo wrócę.
Picard. Gotowy do transportu.
TRAGICZNY SENS ŻYCIA
Cześć.
Czytasz. To nie...
Proszę bardzo.
Przestrzeń kosmiczna okazała się być potwornie nudna. Kto by pomyślał.
Czego się spodziewałaś?
Nie wiem.
Jest pusto. Ale to jasne, nie? W końcu to „przestrzeń”.
Nie nazywa się „ogromne ilości rzeczy”.
Choć są trzy miliardy gwiazd
tylko w naszej galaktyce, a ona jest jedną z dwóch bilionów.
Istnieje kwadrylion znanych planet,
więc powinna nazywać się „ogromne ilości rzeczy”.
Czemu skupiać się na negatywach?
Nadrobiłam dwa lata starych numerów
Dziennika teoretycznej cybernetyki, w tym księgi jubileuszowe
dla prof. Kwoka.
Podlałam ci kwiaty. Nie ma za co.
Miałam coś obejrzeć, ale co dziwne masz tylko klingońską operę.
Długa historia.
Mieszkałam z facetem, który lubił książki. Jemu też przeszkadzałam.
Co w związku z tym robił?
Był moim tatą.
Musiał to znosić.
O czym jest książka?
O egzystencjalnym bólu życia ze świadomością śmierci
i o tym, jak to definiuje nas jako ludzi.
Wcale nie brzmi jak zabójca rozmowy.
Chętnie pogadam
o egzystencjalnym bólu życia ze świadomością śmierci.
- Rios! - Dzięki Bogu.
Sprawdziłam dziennik nawigacji.
Dokąd my lecimy?
Mówi, że musi zrobić przystanek.
- On musi? - Picard?
Jaki przystanek?
Vashti w sektorze Qiris.
Vashti. Gość leczy wyrzuty sumienia, wykorzystując statek.
- Zatrzymaj! - Holomatryca zatrzymana.
Jest niedokładny?
Wszystko wydaje się poprawne pod każdym względem.
Odtworzyliśmy gabinet zgodnie z wytycznymi.
Widzę.
Twój „Pan Zhaban” dostarczył mi holoskany.
Pomyślał, że poczuje się pan jak w domu.
To dziwne, że taki statek ma hologram gościnności.
Byłem w wyposażeniu podstawowym.
Ale racja, hologramy gościnności rzadko występują na takich statkach.
Generalnie kapitan sam sobie dotrzymuje towarzystwa.
Wejść!
Chcesz lecieć na Vashti?
Postradałeś rozum?
Nienawidzę tego cholernego hologramu.
Fakt, że to zasugerowałeś, sprawia, że kwestionuję twój osąd.
To nie jest tylko zły pomysł, to dziwaczny pomysł.
Siostra Dahj jest w niebezpieczeństwie. Może już nie żyje.
Śpieszę się na Freecloud tak samo jak ty.
Czy ja powiedziałam, że się śpieszę...
Wyglądam, jakbym się śpieszyła?
Wyglądasz, jakbyś była zaniepokojona.
Dobra, będę z tobą szczera.
To będzie miła odmiana.
Wejść!
To jakieś tajne spotkanie? Jestem teraz członkiem załogi?
Proszę do nas dołączyć.
Raffi kwestionuje moje zdrowie psychiczne.
Wiesz co? Dobrze. Lećmy na Vashti.
Zobaczymy ten twój posąg.
Na pewno jest przynajmniej jeden.
Jeśli był, to na pewno ktoś go już ukradł.
Sektor Qiris jest obecnie dość szemrany. Panuje „bezkrólewie”.
Rządzą tam przemytnicy i drobni watażkowie, jak Kar Kantar.
Kantar zdobył gdzieś ptaka drapieżnego
i szaleje od Vashti do Daimanty.
Jeszcze mu tego nie mówiłeś?
Powiedział: „Kurs na Vashti, Rios”.
A ty posłuchałeś jak dobry oficer Gwiezdnej Floty?
Założyłem, że wie.
Ale sektor Qiris to terytorium Strażników Fenris.
Tak było.
Strażnicy nie mają zasobów,
by radzić sobie z chaosem w regionie.
Vashti jest też siedliskiem ruchu Odrodzenia Romulan.
Ale ty tam wpadniesz i weźmiesz sobie zakonnicę?
Okej, ktoś musi mi wytłumaczyć, o czym rozmawiamy.
JL chce zatrudnić zabójcę.
Nie są zabójcami i nie da się ich zatrudnić.
Qowat Milat muszą cię wybrać.
Romulańskie zakonnice wojowniczki.
Takie istnieją? Ale dziwacznie.
Znam... znałem kilka sióstr Qowat Milat.
Na Vashti pomagały Raffi i mnie
relokować ponad ćwierć milion uchodźców.
I są najbardziej wykwalifikowanymi
wojowniczkami w walce jeden na jednego, jakie widziałem.
Oraz najgroźniejszymi wrogami Tal Shiar.
Brzmi, jakbyś był im winien więcej niż one tobie.
Dlaczego sądzisz, że ci pomogą?
Mają własne kryteria decyzji,
czy zaoferować swoje wparcie czy nie.
Czyli jakie?
Powiedzmy, że jestem pewien, że naszą sprawę uznają za godną.
A jeśli nie,
Droga Absolutnego Candoru mówi, że muszą nam o tym powiedzieć.
Czym jest „Droga Absolutnej Szczerości”?
To ich podstawowe nauki.
Przekazywanie emocji bez oddzielania myśli od słów.
To całkowite przeciwieństwo tego, co jest bliskie Romulanom.
Kontynuuj.
Przez utratę Dahj zacząłeś myśleć o Vashti i dziecku?
- Elnorze. - Okej.
Pamiętasz, co wtedy mówiliśmy?
Jedna niemożliwa rzecz na raz.
Musimy trzymać się planu.
Freecloud.
Mogę już więcej tędy nie lecieć.
Będę w swojej kwaterze.
Ktoś jeszcze uważa, że Droga Absolutnego Candoru brzmi irytująco?
Profesor Ramdha, co może pani powiedzieć o Ganmadan?
Nasi przodkowie nazywali Dzień Zagłady Ganmadanem.
Gdy mówi pani „zagłady”...
Wszystkiego.
Całego życia, wszędzie.
Gdy skute demony zerwą łańcuchy
i odpowiedzą na wezwanie
Niszczycielki.
Były dom?
Poniekąd. Przez chwilę.
Bezpieczeństwo!
Standardowy romulański planetarny system obronny. Używany.
Strażnicy Fenris pomogli go zainstalować.
Prymitywny, ale działa.
Podstawowa tarcza orbitalnych dronów.
Co 30 minut otwiera się strefa tranzytowa w losowym miejscu w sieci.
Jeśli system cię rozpozna, masz minutę, żeby przelecieć.
Jeśli spróbujesz bez przepustki, zostaniesz ostrzelany.
Mamy przepustkę?
Pracuję nad tym, ale na razie nie.
Zadzwoń do Stacji Centralnej. Powiedz, że to ja.
To zrobiliśmy jako pierwsze.
Nie byli pod wrażeniem.
Rozumiem.
Sugestie?
Kasa się zawsze sprawdza.
Dzień dobry.
TYLKO DLA ROMULAN
Zestarzał się pan, admirale Picard.
Za to ty nie.
Przypominam, że tu mówimy prawdę.
Myślałam, że pana nie zobaczymy.
Nie mam prawa.
Ale ostatni raz potrzebuję twojej pomocy.
Przepraszam.
Biedna Ramdha.
Zawsze była umęczoną duszą.
Znasz ją?
Nie dziwi mnie, że chciała się zabić.
Nie wiem, czemu mnie do niej ciągnie, ale to moja wina.
Coś we mnie to spowodowało.
Nie wiń się.
Jest obłąkana.
Gdy na mnie patrzyła, czułam się widziana.
Choć nie podobało jej się, co zobaczyła.
Ja cię widzę, Soji.
Jestem ufną osobą. Tak mam. Ale nie wiem.
Ale ty podważasz mój paradygmat.
Dasz mi kolejną szansę?
Skąd wiedziałeś, że idę do oddziału obłąkanych?
Nie wiedziałem.
Obserwowałeś mnie?
Nie tak, jak myślisz.
Nie masz munduru, odznaki, stopnia.
Chodzisz, gdzie chcesz i wiesz różne rzeczy.
Jesteś z Tal Shiar?
Nie.
Gdybyś był, odpowiedziałbyś „nie”?
Tak.
Wiesz, co się stało ze statkiem Ramdhy z Shaenor?
Nie.
Kto wie?
Nie wiem.
Na pewno są jakieś akta w bazie Borgów.
Zastrzeżone.
Masz do nich dostęp?
Nie.
Ale znam kogoś, kto ma.
Jak twój paradygmat?
Paradygmatycznie.
Chodź. Chcę ci coś pokazać.
Dokąd idziemy?
Nauczę cię starego rytuału Borgów.
- Borgowie nie mieli rytuałów. - Tak wszyscy myślą.
Program, który oglądałaś z Ramdhą, był romulański?
Talk show o nazwie Yrrh Mnrrh.
Kto cię nauczył romulańskiego?
Przyjaciel ojca.
Profesor na uniwersytecie.
Seattle. Przed 12 maja 2396,
gdy leciałaś do Kwadrantu Beta na pokładzie Ellison.
Czyli mnie obserwowałeś.
Jesteśmy.
Wentylacja. Zdejmij buty.
Co? Czemu?
Rytuał Borgów. Zdejmij buty.
A teraz patrz.
Tak!
Listy pasażerów z Ziemi są jawne.
Co jest szokujące dla Romulan.
Ale co dziwne, nie ma zapisów, że byłaś wtedy pasażerką Ellison.
Byłam.
Nazywasz mnie kłamczynią?
Do diabła z tobą.
Co z danymi Borgów?
Tymi, które mogą wyjaśnić, co się stało z Shaenor. Z nimi też do diabła?
Co ty robisz?
To samo co ty.
Żywię nieposkromioną ciekawość.
- Cholera. - Co?
Ktoś go zidentyfikował.
Zaczął dużo gadać.
Dobrze gadać czy źle?
Źle. Bardzo źle.
Powinniśmy go stamtąd zabrać.
Nie teraz, Raffi. Potrzebuję więcej czasu.
To nie są listy miłosne. Słychać sporo gniewu.
Jestem tu bezpieczny.
Odbieram nadlatujący statek.
Na granicy zasięgu skanera.
Porusza się wolno. Wygląda jak ten stary ptak drapieżny.
Dobrze, że jesteś bezpieczny.
Zaraz odwiedzi nas Kar Kantar.
Róbcie, co musicie. Ja potrzebuję więcej czasu. Bez odbioru.
Robimy, co możemy, by zachować pokój.
Połowa sióstr służy jako qalankhkan, patrolują drogi i szlaki wodne.
Pomagają podróżnym, bronią Romulan i Ziemian.
Czy Qowat Milat wciąż oddają się jednej sprawie?
Jeśli jest godna.
Nie. Dziękuję, Elnorze.
Elnorze?
Wstyd ci, widząc Elnora.
Zawsze myślałem, że znalazłaś mu odpowiednie miejsce.
Wiele rzeczy, o których myśleliśmy, się nie udało.
Tak, ale nie chodzi tylko o Elnora.
O wszystko tutaj. O biedę, degradację, konflikty etniczne.
- Nie było tego, gdy wyjeżdżałem. - Nie mogłeś ocalić wszystkich,
więc nie ocaliłeś nikogo.
Tak.
Pozwoliłem, by ideał stał się wrogiem dobra.
Nie wyjawiłeś jeszcze swojego celu.
Wnioskuję, że chcesz skorzystać z usług qalankhkai. Dlaczego?
Samotnie stawiam czoło Tal Shiar.
Czyli to desperacka sprawa?
Dla mnie tak.
Kolejny ratunek?
Jeśli nie jest za późno.
Nie jest za późno, by uratować Elnora.
On tu nie pasuje.
Gdy ewakuacja się skończyła, nie znalazłyśmy mu lepszego domu.
Ukończył szkolenie?
Zeszłej wiosny.
Czyli naprawdę jest Qowat Milat?
Nie, i jako mężczyzna nigdy nie będzie.
Ale jest otwarty
i mimo tej małomówności,
którą w nim wzbudzasz, jest bezpośredni.
A jego umiejętności walki naprawdę robią wrażenie.
I odesłałabyś go?
Może znaleźć się w niebezpieczeństwie.
Może umrzeć.
Tak będzie.
Ale nim to się stanie, ucieszyłoby mnie, gdyby zaczął żyć.
Gdy oddajesz się sprawie, masz jakiś protokół? Rytuał?
Mam uklęknąć czy... Oby nie.
Bo między nami, moje kolana nie są takie, jak były.
Ty mówisz, ja słucham.
To proste.
Miałem przyjaciela o imieniu Data.
- To zwykle smutna historia. - Umarł.
Oddał życie, by ocalić moje. I cały czas za nim tęsknię.
Tęskniłeś za mną?
Oczywiście.
Mów dalej.
Ostatnio dowiedziałem się, że Data... To skomplikowane.
Miał dwoje dzieci.
Jedno z nich, miała na imię Dahj, została zamordowana na moich oczach.
Druga jest w niebezpieczeństwie.
Muszę ją znaleźć, nim zrobi to Tal Shiar.
- Tal Shiar? - Tak.
Ta druga siostra jest androidem?
Opowiadałeś mi o Dacie.
Miał kota o imieniu Spot.
Zgadza się.
Nigdy nie widziałem kota.
Jeśli pójdziesz z nami, może jakiegoś zobaczysz.
Czemu mnie potrzebujesz?
Bo nie ochroniłem jej siostry.
Ale nie wiesz, gdzie jest ani czy żyje.
Nie.
- A ten, który ją zbudował? - Zgaduję.
Ktoś cię ściga?
Prawdopodobnie. Spodziewam się tego.
Dlatego kogoś potrzebujesz.
Ale dlaczego mnie?
Bo ja jestem stary, a ty młody. I silny.
Zani mówi, że jesteś jednym z najlepszych wojowników, jakich widziała.
Wydaje mi się, że moja misja spełnia wszystkie wymagania.
Pójdziesz ze mną? Oddasz miecz sprawie?
Teraz, gdy masz ze mnie użytek?
Teraz, gdy mam dla ciebie wartość?
- Zostawiłeś mnie samego. - Nie chciałem...
Mogę postąpić tak samo.
Elnorze...
Rios, tu Picard. Jestem gotowy do transportu.
Przyjąłem. Kolejne okno za siedem minut.
TYLKO DLA ROMULAN
Dzień dobry.
Kelner.
Kelner!
Możesz mi mówić gTenqem Adrev. Widzieliśmy się już. Raz.
Tak? Wybacz...
To było w innym życiu, a ja byłem innym człowiekiem.
Romulańskim senatorem.
Miałem zaszczyt być obecny, gdy przemawiałeś do senatu.
Ucieleśnienie Gwiezdnej Floty.
Składałeś tak hojne obietnice w imieniu wspaniałomyślnej Federacji.
Wielki święty Picard.
- Senatorze... - Wzruszyło mnie to.
Bardzo. Nas wszystkich.
Miałem łzy w oczach.
Dziękuję.
A potem odszedłeś.
Wróciłeś ze statkami.
Wielkimi, wspaniałymi transportowcami.
Wszystkich nas wprowadzono na pokład Nightingale.
Pięć pokoleń rodziców i dziadków.
Rodzeństw, małżonków i dzieci.
Nightingale przywiózł nas na Vashti.
Mieliśmy niewiele czasu.
Do ocalenia było wielu.
Nie tego się spodziewałem po Gwiezdnej Flocie.
Zrobiłem wszystko, co mogłem.
A potem się poddałeś.
Skantal. Bidran.
Przyjaciele.
Przykro mi.
Nikt nie chce twojego współczucia.
Tak jak nikt nie prosił o twoją pomoc.
Ty i Gwiezdna Flota nie rozumiecie romulańskiej pomysłowości,
determinacji, samodzielności.
Wykorzystaliście nas w chwili, gdy sami w siebie zwątpiliśmy.
Zwabiliście nas pustymi obietnicami.
I zrobiliście wszystko, by nas rozproszyć i podzielić.
Wcale tak nie było!
- Przyrzekam! - Przyrzekasz?
Ty przyrzekasz.
Daj mu swój miecz.
Nie.
Chodź.
Nie.
Proszę, przyjacielu.
Wybierz życie.
Żal mi twego wyboru.
Związałem się z Picardem jako qalankhkai.
Każdy, kto mu zagrozi,
wybierze śmierć.
Wystarczy, Elnorze.
Federacja zawiodła was wszystkich.
Ja was zawiodłem.
Utraciłem wiarę...
i rezultat był straszny.
Wszystkim wam przyniósł ból i stratę.
Przepraszam.
Picard, gotowy do transportu.
Tan galang nie ma szans z dezruptorem, siostrochłopcze.
- JL. - Tak, teraz!
Ten człowiek nie zasłużył na śmierć.
Ale ją wybrał. Walka z Qowat Milat ma jeden wynik.
Posłuchaj mnie uważnie!
Skorzystam na twoich umiejętnościach i odwadze,
ale jeśli masz służyć mojej sprawie, powiem ci, kiedy walczyć,
a kiedy nie. Zrozumiano?
- Tak. - Przysięgnij.
Przysięgam.
Doktor Jurati, Raffi... To jest Elnor.
Chłopiec z kijem.
Muszę zapytać, co spowodowało, że chcesz służyć mojej sprawie?
Spełniła kryteria bycia godną.
I wyglądało na to, że mnie potrzebujesz.
Jakie są kryteria bycia godną?
Qalankhkai służy tylko sprawie przegranej.
Światło!
Co? Myślałeś, że to twoja przyjaciółka robot?
Zakładam, że anatomicznie jest poprawna.
To ma sens.
Studiujesz jej gatunek całe życie.
Czekałeś na nią. Planowałeś.
Zastanawiałeś się, jak by było, gdybyś ją zobaczył.
A teraz tu jest.
Czemu ma obsesję na punkcie Ramdhy?
Co się stało, gdy Cube zasymilowało Shaenor?
Dlaczego załoga i pasażerowie oszaleli?
Kim byli?
Czego dokonałeś w moim imieniu?
Zasiałem ziarno wątpliwości.
Doprawdy?
Jedno całe ziarno. Imponujące...
Wiem, jak sobie z nią poradzić.
Jeśli przycisnę za mocno, może się aktywować.
Wtedy będzie powtórka z sytuacji na Ziemi.
I obie będą martwe.
Taki jest cel. Zabić je.
Tak, wszystkie.
A tego nie mogę zrobić, póki się nie dowiemy, skąd się wzięła
i gdzie jest reszta.
A w międzyczasie... zapadasz się coraz głębiej we własną obsesję.
Pomyślałeś choć przez chwilę, że to ona radzi sobie z tobą?
Została tu wysłana nie bez przyczyny.
Twoja dziewczyna ma plan. Nie zapominaj o tym.
Dobrze wiem...
Kim ona jest, Narku?
Kim ona jest?
Seb-Cheneb, Niszczycielką.
Dam tobie i twojemu ziarnu jeszcze tydzień.
A potem, jeśli nie dostanę lokalizacji, wrócimy do starej, dobrej przemocy.
To Kantar. Spudłował. Trzymajcie się.
Wdrażam protokół unikania.
System celowania jest prymitywny,
ale sieć bezpieczeństwa planety mnie martwi.
Zabierz nas stąd.
- Siła tarczy 89%. - Możesz lecieć szybciej niż ptak?
Dam radę polecieć szybciej.
Powinniśmy być...
Emmecie, potrzebuję twojej pomocy!
Ty leć, ja będę strzelał.
Broń aktywowana.
Wypchają nas w sieć bezpieczeństwa.
Chyba żartujesz.
Będziesz w zasięgu dronów za 9,4 sekundy.
Myślałem, że ich zestrzelisz.
Trzymajcie się.
Dodatkowa moc do silników.
Dodatkowa moc do tłumików inercyjnych.
Za blisko sieci.
Skąd to się wzięło?
Próbuję sprawdzić.
Brak ID. Brak transpondera. Ale dobre wyczucie czasu.
Obrzydliwy statek.
Świetny pilot.
Gnojek.
Pilot nas wywołuje, JL.
Otwórz kanał.
Otwórz kanał. Połącz go.
Prosi o pozwolenie na przeniesienie się. Jego statek się rozpada.
- Nie. Zbyt ryzykowne. - Osłony mu padają.
- Raffi, przenieś go bezpośrednio tu. - Zrób to.
Elnorze.
Mam go.
Siedem z Dziewięciu?
Wisisz mi statek, Picard.
Napisy: Agnieszka Otawska